Formeel contract op donker marmeren bureau met zilveren pen en gouden weegschaal van Justitia op de achtergrond.
Kennisbank

Wat betekenen garanties en vrijwaringen in de SPA voor koper en verkoper?

Garanties en vrijwaringen zijn de twee centrale instrumenten voor risicoverdeling in een share purchase agreement (SPA). Garanties zijn verklaringen van de verkoper over de toestand van de onderneming op het moment van closing; vrijwaringen zijn specifieke afspraken over geïdentificeerde risico’s waarvan de financiële gevolgen volledig bij de verkoper blijven. Samen vormen zij het hart van elk overnamecontract en bepalen zij in grote mate de positie van zowel koper als verkoper na de transactie. De volgende secties behandelen de belangrijkste vragen die in de praktijk bij garanties en vrijwaringen in een SPA spelen.

Wat is het verschil tussen garanties en vrijwaringen in een SPA?

Het kernverschil ligt in de aard van het risico dat wordt afgedekt. Garanties betreffen onbekende of onzekere omstandigheden: de verkoper verklaart dat bepaalde feiten over de onderneming juist zijn, zonder dat op voorhand vaststaat of dat ook werkelijk het geval is. Vrijwaringen betreffen bekende, geïdentificeerde risico’s: partijen spreken af dat de financiële gevolgen van een specifiek risico volledig voor rekening van de verkoper komen.

Concreet betekent dit dat garanties zien op de algemene toestand van de onderneming, zoals de juistheid van de jaarrekeningen, de geldigheid van contracten of de naleving van wet- en regelgeving. Als een garantie onjuist blijkt, is de verkoper aansprakelijk voor de schade die daaruit voortvloeit, ongeacht of hij wist dat de verklaring niet klopte. Naar Nederlands recht schept een garantie daarmee risicoaansprakelijkheid: schuld of wetenschap van de verkoper is niet vereist voor een succesvolle claim.

Vrijwaringen functioneren anders. Ze worden ingezet voor risico’s die tijdens het due diligence-onderzoek al aan het licht zijn gekomen, zoals een lopende belastingcontrole of een dreigend juridisch geschil. Omdat het risico bekend is, kan de koper er doorgaans geen beroep op doen via de garanties. Via een vrijwaring wordt alsnog geregeld dat de verkoper de financiële gevolgen draagt als het risico zich na closing verwezenlijkt. Een belangrijk praktisch verschil is dat voor vrijwaringen over het algemeen weinig tot geen aansprakelijkheidsbeperkingen gelden, terwijl garantieclaims doorgaans op meerdere manieren worden begrensd.

Welke garanties worden standaard opgenomen in een SPA?

Een Nederlandse SPA bevat doorgaans drie categorieën garanties: titelgaranties, belastinggaranties en businessgaranties. Titelgaranties bevestigen dat de verkoper bevoegd is de aandelen te leveren en dat de juridische status van de onderneming klopt. Belastinggaranties zien op de naleving van fiscale verplichtingen. Businessgaranties dekken de overige aspecten van de bedrijfsvoering.

Titelgaranties en belastinggaranties

Titelgaranties vormen de basis van elke SPA. De verkoper garandeert dat hij rechthebbende is op de aandelen, dat er geen bezwaringen op rusten en dat de vennootschap rechtsgeldig bestaat. Belastinggaranties zijn doorgaans uitgebreid: ze omvatten de tijdigheid van belastingaangiften en -betalingen, de afwezigheid van lopende geschillen met de Belastingdienst en de juistheid van fiscale posities die in de balans zijn verwerkt.

Businessgaranties

De businessgaranties vormen het omvangrijkste deel van de garantieset. Ze hebben betrekking op de juistheid van de jaarrekeningen, de geldigheid van materiële contracten, intellectuele eigendomsrechten, arbeidsaangelegenheden, vergunningen, milieunaleving, lopende procedures en de normale bedrijfsvoering. De koper verlangt deze garanties om zekerheid te verkrijgen over de staat van de onderneming die hij overneemt, voor zover die niet volledig uit het due diligence-onderzoek naar voren is gekomen.

Een cruciaal instrument aan de zijde van de verkoper is de disclosure letter. Via dit document geeft de verkoper aan welke informatie hij heeft verstrekt en welke afwijkingen van de garanties hij heeft openbaar gemaakt. Een koper kan na closing geen beroep doen op een garantieschending voor feiten die op deze wijze zijn gedisclosed. Een zorgvuldig opgestelde disclosure letter is daarmee voor de verkoper een van de belangrijkste beschermingsmechanismen in het garantietraject.

Hoe worden garantieclaims beperkt in een overnamecontract?

Garantieclaims worden in een SPA op meerdere manieren begrensd. De meest gebruikelijke beperkingen zijn een de minimis (minimale omvang per individuele claim), een basket (drempelbedrag voor het totaal aan claims), een cap (maximale totale aansprakelijkheid van de verkoper) en claimtermijnen. Samen bepalen deze mechanismen hoeveel risico de verkoper na closing daadwerkelijk draagt.

De de minimis sluit kleine, individuele schadegevallen uit van vergoeding. De basket werkt als een tweede drempel: pas als het totaal aan claims een bepaald bedrag overschrijdt, kan de koper aanspraak maken op vergoeding. In de praktijk wordt daarbij onderscheid gemaakt tussen een tipping basket, waarbij de volledige schade vergoed wordt zodra de drempel is bereikt, en een deductible basket, waarbij alleen het meerdere boven de drempel voor vergoeding in aanmerking komt. De cap begrenst de maximale aansprakelijkheid van de verkoper; gangbare percentages in de markt liggen doorgaans tussen de twintig en dertig procent van de koopprijs, hoewel dit sterk transactieafhankelijk is.

Naast financiële beperkingen gelden ook temporele grenzen. Voor algemene garanties hanteert de markt gebruikelijke claimtermijnen van twaalf tot vierentwintig maanden na closing; voor fiscale of milieugerelateerde garanties kunnen die termijnen oplopen tot vijf of zeven jaar. Een koper die een garantieschending constateert, moet zijn claim tijdig en schriftelijk indienen om zijn rechten te behouden.

Tot slot biedt de disclosure letter ook bescherming: een koper kan geen beroep doen op een garantieschending voor feiten die tijdens het due diligence-onderzoek op correcte wijze zijn openbaar gemaakt. Dit principe, ook wel fairly disclosed genoemd, is een standaardelement in Nederlandse overnamecontracten.

Wat dekt een vrijwaring en wanneer is die van toepassing?

Een vrijwaring is van toepassing wanneer partijen tijdens het due diligence-onderzoek een specifiek, voorzienbaar risico identificeren dat niet via de garanties kan worden afgedekt. De verkoper verbindt zich ertoe de koper volledig schadeloos te stellen als dat risico zich na closing verwezenlijkt. Een vrijwaring dekt daarmee de directe financiële gevolgen van een concreet, benoemd risico, zonder dat de koper eerst hoeft aan te tonen dat een garantie is geschonden.

In de Nederlandse M&A-praktijk komen vrijwaringen het meest voor bij fiscale risico’s. Een lopende belastingcontrole, een discussie over btw of loonheffingen, verrekenprijsvraagstukken of de aftrekbaarheid van bepaalde kosten zijn typische situaties waarbij een belastingvrijwaring wordt overeengekomen. Vrijwel elke Nederlandse SPA bevat een vrijwaring voor belastingschulden die betrekking hebben op de periode vóór de overdracht van de aandelen. Zoals BDO beschrijft, biedt een belastingvrijwaring de koper doorgaans betere bescherming dan een belastinggarantie, omdat onder een garantie eerst bewezen moet worden dat er schade is geleden als gevolg van een inbreuk.

Naast fiscale kwesties kunnen vrijwaringen ook worden ingezet voor lopende of dreigende juridische procedures, milieukwesties, pensioenverplichtingen, arbeidsrechtelijke claims en specifieke contractrisico’s. De reikwijdte van een vrijwaring is daarmee altijd maatwerk: zij is toegesneden op het specifieke risico dat partijen hebben geïdentificeerd.

Een belangrijk praktisch aandachtspunt is de formulering. Een te algemeen geformuleerde vrijwaring leidt na closing regelmatig tot discussie over de vraag of een bepaalde schade wel onder het vrijgewaren risico valt. Nauwkeurige omschrijving van het risico, de dekking en de procedurele voorwaarden is daarom essentieel. Anders dan bij garanties gelden voor vrijwaringen doorgaans geen caps, baskets of de minimis-drempels: de verkoper draagt het volledige financiële risico voor het vrijgewaren risico, tenzij partijen uitdrukkelijk andere afspraken maken.

Hoe beschermt een W&I-verzekering koper en verkoper bij garantieclaims?

Een Warranty & Indemnity (W&I)-verzekering biedt dekking voor schade die voortvloeit uit een schending van garanties in de SPA. Voor de koper betekent dit dat hij bij een garantieschending rechtstreeks bij de verzekeraar kan claimen, zonder afhankelijk te zijn van de verhaalsmogelijkheden op de verkoper. Voor de verkoper biedt de verzekering de mogelijkheid een zogenoemde clean exit te realiseren: zijn aansprakelijkheid onder de SPA wordt sterk beperkt of vrijwel geëlimineerd.

In de Nederlandse mid-market M&A-praktijk is de W&I-verzekering inmiddels een gangbaar instrument. De meeste polissen zijn koperspolissen: de koper is de verzekeringsnemer en de verzekeraar stelt hem rechtstreeks schadeloos voor gedekte schade. Dit maakt escrow-regelingen of nabetalingsstructuren in veel gevallen overbodig, waardoor de verkoper direct de beschikking heeft over de volledige verkoopopbrengst.

De premie voor een W&I-verzekering bedraagt doorgaans een percentage van de verzekerde dekking en is afhankelijk van factoren als de omvang van de transactie, de kwaliteit van het due diligence-onderzoek, de sector en de specifieke garantieset. De polis dekt in beginsel onbekende en onvoorziene risico’s; bekende risico’s die al zijn geïdentificeerd tijdens het due diligence-onderzoek vallen buiten de standaarddekking. Standaarduitsluitingen betreffen onder meer pensioentekorten, schendingen van sanctiewetgeving en fraude.

Een relevante ontwikkeling is dat Nederlandse rechters in 2025 voor het eerst uitspraken hebben gedaan over W&I-gerelateerde geschillen, wat inzicht biedt in hoe de wisselwerking tussen de SPA, de polisvoorwaarden en de verzekering in de rechtspraktijk wordt beoordeeld. Dit maakt een zorgvuldige afstemming tussen de garantieset in de SPA en de polisvoorwaarden van de W&I-verzekering belangrijker dan ooit.

Bij Quore Capital begeleiden wij koper en verkoper bij de financiële structurering van overnametransacties, inclusief de analyse van garantie- en vrijwaringsstructuren en de afweging van risicoverdeling in de SPA. Wilt u weten hoe garanties en vrijwaringen in uw specifieke transactie optimaal kunnen worden ingericht? Neem dan contact met ons op voor een vrijblijvend gesprek.

Quore Capital is nu onderdeel van Cadenive – een nieuw, onafhankelijk corporate finance partnership. Hetzelfde team en dezelfde normen die u kent, met meer schaal en internationaal bereik.